10/jun
Fanny
Published in post

Hoe doe je dat? – Een gesprek tussen ouders en school

In mijn praktijk maak ik het wekelijks mee, ouders die vastlopen in het gesprek op school. Of ouders die het heel erg lastig vinden om het gesprek aan te gaan. Tijdens training komt het ook met leerkrachten ter sprake en ook die vinden het lastig. Tijd dus om tips te geven zodat beide partijen ontspannen met elkaar kunnen praten. Het doel is tenslotte voor iedereen hetzelfde, een kind dat zich goed ontwikkelt door passend onderwijs.

Voorbereiding:

Als het kind op school niet laat zien wat hij thuis wel laat zien, dan is het verstandig om er achter te komen wat de verschillen zijn. Vraag als leerkracht naar beeldmateriaal waarin zichtbaar is wat het kind thuis doet. Zoek als ouders beeldmateriaal waardoor duidelijk wordt wat je kind kanen hoe hij functioneert. Film bijvoorbeeld cognitieve zaken zoals lezen, rekenen of werken met pc. Film sociaal emotionele momenten zoals het spelen van een moeilijk spel, spelen met oudere kinderen en/of als je kind helpt in het huishouden. Tot slot film de mooie gesprekken waaruit bijvoorbeeld blijkt dat je kind nadenkt over zichzelf, relaties, de wereld en dergelijke. Natuurlijk zie je niet bij alle kinderen voorsprong op dezelfde gebieden en interesses, dus kies iets waarin je het zelf duidelijk ziet. Neem dat materiaal mee naar het gesprek.

Gesprek:

Aan het begin van het gesprek is het belangrijk dat beide partijen uiten hoe ze zich voelen bij de situatie. Uit beiden waar je zorgen over hebt (niet goed weten hoe te handelen, emoties van het kind, opschepper gevonden worden, misverstanden, te grote verschillen tussen systeem en leerbehoefte). Voel je onbegrip of wantrouwen, spreek dat dan uit. Vaak klaart dat de lucht zodat je wel open kunt communiceren.

Vervolgens is het handig om een structuur in het gesprek te hanteren. De volgende onderdelen kunnen bijvoorbeeld belangrijk zijn.

  1. Bespreking van gevoelens en vaststellen van het doel
  2. Wie maakt een verslag?
  3. Wat wordt waargenomen door de leerkracht?
  4. Wat wordt waargenomen door de ouders?
  5. Alle opties voor hulp en vormen van ondersteuning voor het kind worden benoemd
  6. Er wordt gekozen voor een of meerdere acties (wat moet eerst?), wie deze gaat uitvoeren en op welke termijn
  7. Is er externe hulp nodig?

Opties voor hulp en vormen van ondersteuning kan erg uiteenlopend zijn. Toch zijn er uiteraard een aantal veel voorkomende:

  • Ander materiaal en andere leerstof, hoger abstractieniveau in de leerstof, aanspreken van andere denkvaardigheden en ruimte voor interesses.
  • Een ander tafelgroepje, bijvoorbeeld bij gevoeligheid.
  • Andere houding / benadering voor als het kind zich onbegrepen of niet serieus genomen voelt, in praktijk betekent dit vaak aanspreken als een oudere leerling, meer ruimte voor autonomie, begrip voor rechtvaardigheidsgevoel, erkenning voor gevoeligheden en aandacht voor kritische vragen en opmerkingen.
  • Ondersteuning bij ontwikkelen van een groeimindset of andere vaardigheden.
  • Ondersteuning bij het sociale proces, soms weet een kind niet goed hoe vrienden te maken maar meestal is er uitleg nodig over het andere begripsniveau van leeftijdsgenoten en waarom de verwachtingen van het kind lang niet altijd ingelost worden.

 

Afsluiting:

Maak altijd een vervolgafspraak zolang de begeleiding nog niet geëvalueerd en voldoende bevonden is door beide partijen.

 

Tot slot:

Het valt soms niet mee om elk kind het onderwijs te geven wat nodig is. Er wordt veel gevraagd van leerkrachten. Hoogbegaafdheid is een onderwerp wat nog lang niet structureel in een lerarenopleiding wordt aangeboden en niet alle leerkrachten hebben al de kans gehad om zich te professionaliseren op dit vlak. Probeer als ouders mee te denken en vooral ook mee te helpen, zoek bijvoorbeeld materiaal, artikelen of boeken waardoor de leerkracht op weg geholpen wordt. Ook helpt het soms om in de groep voor te lezen, te helpen knutselen of spelletjes doen zodat de leerkracht meer tijd en energie over heeft.

Probeer als leerkracht een open houding te hebben ten aanzien van de zorg die ouders hebben voor hun kind. Er zijn nou eenmaal erg veel hoogbegaafde kleuters die zich aanpassen op school. Voor de leerkracht is het soms niet zichtbaar maar dat betekent niet dat er geen voorsprong is. Ouders hebben een essentieel stuk informatie over hun kind wat je nodig hebt. Daarnaast kunnen ze je helpen en ondersteunen. Er wordt niet verwacht dat je overal direct een oplossing voor hebt. Alleen dat je het kind wilt helpen en mee denkt. Laat je ook helpen door ouders waar dat kan.

Passend onderwijs maak je samen.

Fanny
https://www.gripoptalent.nl/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll to Top