De adelaar tussen de kippen

Een verhaal wat veel gebruikt wordt in allerlei branches. Voor allerlei groepen kan het een metafoor zijn. Ik zie in dit verhaal een duidelijke overeenkomst met hoogbegaafde kinderen die, door onze focus op groepsprocessen, niet tot hun recht komen én vaak heel ongelukkig zijn. Ik gun het iedereen en zeker deze kinderen dat ze met een realistisch en gezond zelfbeeld opgroeien. Daarom dit verhaal, de bron is voor mij onbekend, mocht iemand de bron kennen dan hoor ik het graag en zal ik deze vermelden.

Op een dag vond een boer een adelaars ei maar zag het aan voor een kippenei en plaatste het in de broedmachine tussen de andere eieren.

Een paar weken later kwam het ei uit. De baby adelaar werd opgevoed tussen de kippen, samen met de andere kuikens. Samen met de andere kippen leerde hij pikken en grazen. Hij werd gewaarschuwd niet te vliegen want kippen kunnen niet vliegen. Ze fladderen en vallen, zo werd hem verteld…..

De adelaar bleek een ellendige kip. Hij wilde niet goed pikken en kakkelen. Hij haatte het omdat hij altijd het gevoel had onhandig te zijn en hij viel steeds om. Hij had voortdurend honger en was prikkelbaar, omdat het kippenvoer hem gewoon niet tevreden kon stellen. De andere kippen vonden hem storend en vreemd…..

Na jaren van worstelen om een normale kip te zijn, was het gevoel van eigenwaarde van deze kip vrij laag geworden. Hij haatte zichzelf. “Waarom ben ik zo groot, onhandig en anders?” Hij vroeg zich steeds af: “Waarom kan ik hier niet gelukkig zijn net als alle andere kippen?”

Hij begon meer en meer verstorende dingen te doen, alles om maar een beetje opwinding te krijgen. Hij verlangde in zijn hart naar dat gevoel van vliegen en zweven – alleen wist hij niet eens wat dat was – dus probeerde hij dat te compenseren door het maken van zijn eigen spanning rond het kippenhok d.m.v. drama en verstoringen. Andere kippen noemden hem een zelfzuchtige, wanordelijke onruststoker. De arme adelaar nam het allemaal ter harte, geloofde hen en werd depressief….

Op een dag zag hij, hoog in de lucht, een andere adelaar. Het benam hem meteen de adem. Voor een moment voelde hij een golf van herkenning. Hij voelde iets in hem gebeuren. Hij voelde zich meer levend dan hij zich ooit eerder had gevoeld.

In zijn opwinding vertelde hij zijn familie van kippen wat hij had gezien en hoe hij ook wilde vliegen. Ze lachten hem uit. “Ben je gek? Je droomt. Echte kippen vliegen niet. Je zal dat nooit kunnen. Je kunt niet eens kakkelen en grazen. En nu denk je wel dat je op een dag kunt vliegen? Wanneer wordt jij nou eens volwassen en doe je wat wij doen. Wat is er mis met jou?” De jonge adelaar werd beschaamd en ontmoedigd. Hij voelde zich hopeloos en alleen en zo viel hij die nacht in slaap.

Dagen later zag hij tot zijn vreugde de vogel opnieuw en deze keer schreeuwde hij het geluid van een adelaar. Op het moment dat de jonge adelaar deze roep hoorde, gebeurde er iets onverwachts. Zijn hele lichaam slingerde oncontroleerbaar. Zijn lijf reageerde automatisch op de majestueuze kreet met een krachtige kreet van zichzelf. Hij was verbaasd. “Wat is er gebeurd? Kwam dat prachtige geluid van mij? Kippen maken dat geluid niet, alleen adelaars.”

De jonge adelaar, eindelijk bewust van wat hij werkelijk was, sterkte voor de eerste keer zijn vleugels uit en vloog weg. Voor hij het wist zweefde hij door de lucht. Hij was niet langer meer gevangen door het kippenhok omdat hij niet meer gevangen was door het idee dat hij een kip zou zijn. Niets kon hem meer stoppen.

Fanny
https://www.gripoptalent.nl/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Scroll to Top